De president van Europa

Dit jaar moet de EU beslissen over de invulling van haar drie hoogste posten: de voorzitter van de Europese Commissie (nu: José Manuel Barroso), de buitenlandvertegenwoordiger (nu: Javier Solana) en de voorzitter van de Europese Raad, impulsief al de president van Europa genoemd. Het zal dus een huzarenstukje worden om voor dit trio (of troika) een balans te vinden tussen nationaliteit, regio, grootte, politieke partij en geslacht. En aangezien 85% van onze wetgeving eigenlijk van Europa afkomstig is (zie Knack vorige week) zou dit debat ons dus meer moeten bezig houden dan wie er premier in België wordt, tenzij het over dezelfde mensen gaat…

Voor de post van Buitenlandvertegenwoordiger - exacte titel: Hoge Vertegenwoordiger voor het buitenlands en veiligheidsbeleid van de EU - ligt het in de lijn van de verwachtingen dat Javier Solana zijn mandaat verlengt. Andere namen in het geruchtencircuit: de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken, Carl Bildt of de Franse Landbouwminister Michel Barnier.

Ook voor de commissievoorzitter lijkt het een uitgemaakte zaak dat het voorzitterschap van Barroso wordt verlengd. Al speelt hier - meer dan voor de andere posities - het parlement een belangrijke rol. Een mogelijke alliantie tussen de Socialisten en de Liberalen in het Europees Parlement zou de EVP buiten spel kunnen zetten.

Het nieuwe voorzitterschap van de Europese Raad komt in plaats van het halfjaarlijkse roterende voorzitterschap en zal pas werkelijkheid kunnen worden als alle 27 lidstaten het nieuwe Hervormingsverdrag hebben geratificeerd. Voor deze functie wordt al gespeculeerd op Tony Blair, Jean-Claude Juncker, Angela Merkel, Bertie Ahern en … Guy Verhofstadt.

Philippe de Schoutheete, voormalig permanent vertegenwoordiger van België bij de EU, haalt vandaag in De Standaard een hoop argumenten aan tegen topkandidaat Tony Blair als Europees president. Er werd zelfs een webpetitie tegen Blair opgezet: www.stopblair.eu. Nochtans heeft de voormalige Britse premier de steun van zijn opvolger Gordon Brown en van Nicolas Sarkozy. Blair sprak in januari het UMP-congres toe nadat Sarkozy hem als “un grand d’Europe” had aangekondigd met de woorden “Nous avons besoin de vous, votre place est dans l’Union Européenne.“  

Een troika Barroso-Solana-Blair lijkt dus in de maak te zijn. Maar dit creëert wel wat problemen met de beoogde evenwichten. Geen vrouw, twee Zuid-Europeanen, voornamelijk afkomstig van grote lidstaten, geen liberaal. Als we op die twee laatste criteria doorgaan, zou de al aangekondige Guy Verhofstadt dus kans maken, al werd hij in 2004 al eens weggestemd als kandidaat-commissievoorzitter. Bereidt Verhofstadt zijn promotie naar Europa voor in de Wetstraat 16 en zou een Belgische kandidatuurstelling (al dan niet openlijk) deel uitmaken van het definitieve regeerakkoord rond Pasen?

Update 08/02/2008: de interessante discussie wordt hier ook gevoerd.

Update 12/02/2008: ook Rik Van Cauwelaert doet hier een suggestie voor de Europese carrièreplanning van Guy Verhofstadt